656 شهابى ترشيزى نامش ميرزا اختيار فرزند كهين ميرزا عبد اللّه خان متخلص به شهاب بوده . در ايران سياحت كرده چون به فارس آمد با برادر كهتر خود ميرزا مرتضى متخلص به محجوب كه ذكرش در حرف ميم مكتوب خواهد شد با فقير آشنايى يافتند قريب ده‌پانزده سال در سفر و حضر اتفاق داشتند . چون ميرزا محجوب قصد مكهء معظمه كرد او در شيراز بماند و گاهى در كتابت بعضى مثنويات حقير امدادى نمود . پس از آن مهاجرت افتاد و روزگارى در خدمت امرا به‌سر برد و مداحى كرد و سالى چند است كه وفات يافته ، از اشعارش چيزى در دست ندارم كه نوشته شود . ندانم مسوداتش به دست كه درافتاد و كجا از ميان رفت . الحاصل شاعرى پخته‌طبع بود و از علوم عربيه نيز چيزى مكتسب داشت . اين رباعى را وقتى در اواخر ديوان من نگاشته بود من نيز نوشتم . رباعى من پور شهابم و شهابى است فنم * در نظم به ديو خصم ناوك‌فكنم در خدمت حضرت هدايت چندى است * بئس البدل برادر خويشتنم لمولفه آن پور شهاب‌كش شهابى لقب است * كلكش گه رجم هم شهابى نسب است مرحوم شدند ازو شياطين سخن * آرى ز شهاب اين صفت كى عجب است 657 شاهد فارسى نام شريفش حاجى آقا مير محمد مؤمن ، اصلش از قريهء ايزدخواست و از سادات صحيح النسب در شيراز تحصيل كرده صاحب مال و منال و دولت و عيال گرديد . سيدى عالىهمت بلندفطرت